Home

16 sites te ontdekken

Erfgoed van

het dorp Halanzy

Mijn van Bois-Haut d'Halanzy

De mijn van Fays d’Halanzy

De schachten van Musson

De mijnbouw

Gedenksteen

Guy de Larigaudie

Grand Bois van Musson

150 jaar staal in Gorcy

De omschakeling van Gorcy

Het sterke ijzer

van Saint Pancré

Saint-Deniskerk

Het kruis van Saint-Denis

d’Houdlémont

De wastunnel

van Ville-Houdlémont

De beschermende boomgaard

van Ville-Houdlémont

Doodlopende straat van

de toren en de kerk

in Saint-Pancré

Bois de la Cure

in Saint-Pancré

Onze partners

FR

EN

|

|

DE

|

NL

MOEILIJKHEIDS-

GRAAD

TOEGANKELIJKHEID

 

Saint-Deniskerk

Saint-Deniskerk
van Houdlémont

 

 

 

 

De Saint-Deniskerk is één van de oudste van de regio. Haar oorsprong gaat terug tot de XIde eeuw.

 

Ze wordt snel een bedevaartscentrum ter ere van de heilige martelaar, waarvan de verenig relatief belangrijk is in Pays Haut (Bréhain la Ville, Epiez sur Chiers, Montigny sur Chiers en Villers le Rond)

 

Zoals elke legende kent die van de martelaar Saint-Denis verschillende versies. Eén van de meest gangbare is dat hij  toen hij pas aankwam in Gallië om het woord van Christus te brengen, door de Romeinen veroordeeld werd tot onthoofding op de berg der martelaren (Montmartre ?) omdat hij weigerde afstand te doen van zijn Christelijke geloof, wat toen nog verboden was. Men zegt dat hij tot grote verrassing van de soldaten die belast waren met deze taak, 3 km liep met zijn hoofd onder de arm en dat zijn levenloze lichaam neerplofte op de plek waar vervolgens de beroemde Parijse basiliek die zijn naam draagt, werd gebouwd.

 

De huidige kerk, die de parochiekerk was van de dorpen Saint Saint-Pancré, Ville-Houdlémont en Buré la Ville, zou gebouwd worden op de oorspronkelijke plaats van het gebouw in de XVde eeuw, middin in het bos, op het hoogste punt van het plateau (393m) en tegenover het Viredal (226m).

Een lokale legende rapporteert dat de inwoners van Houdlémont, die ontevreden waren dat hun kerk ver van hun dorp werd opgericht, werden bijgestaan door kwade geesten die elke nacht bij de ingang van het dorp de bouwmaterialen naar beneden brachten die gedurende de dag geleverd werden. De hele Saint-Deniskerk werd uiteindelijk op de voorziene plek gebouwd. Het gebouw bevat de eigenschappen van een  «schuur» -kerk, die vooral aan de buitenzijde getoond worden door :

 

• een lang ontwerp met een uniek schip en een enkel vat

• de klokketoren verwerkt in de gevel

• het veelhoekige koor.

en aan de binnenzijde door schilderijen, een rijk meubilair en beeldhouwkunst van hout.

 

Het standbeeld dat de patroonheilige met het hoofd onder de arm voorstelt, werd in 1973 gestolen tot grote woede van de inwoners die de gewoonte hadden om het in processie te dragen tijdens het feest van de patroonheilige op 9 oktober.

 

De kapel en het peri-kerkelijke kerkhof

een verslag van een canoniek bezoek uit 1717, dat nu nog steeds zichtbaar is, maakt melding van de kapel en beschrijft deze als een klein huisje dat grenst aan een binnenplaats en een tuin en dat bewoond wordt door de broeders SIMEON en BENOIST, die van beroep wevers waren, maar veeleer dienst deden als bewakers van de kapel. De kerk bevond zich op een zeer afgelegen locatie midden in het bos en was dus ver van alle  bewoonde dorpjes.

 

De binnenplaats, die allereerst dienst deed als rustplaats voor pelgrims en zelfs als veilige haven voor de vogelvrijen werd snel het parochiale kerkhof.

 

Ondanks de grote ouderdom weet de Saint-Deniskerk met de tijd mee te gaan en houdt het hoofd hoog ; bewijs hiervan is de installatie van een televisieantenne die onlangs gevolgd werd door de installatie van een antenne voor mobiele telefonie.

 

Bronnen :

-Monografie «Eglise de Saint-Denis, Ville-Houdlémont», Vereniging van vrienden van Saint-Denis, gebaseerd op het historisch onderzoek van  de kanunnik René JACQUES.

-CORTESI Olivier, «Ville-Houdlémont, Histoire et légendes au pays des collines verdoyantes», Cœur d’occident éditions

-Uittreksels van de inventaris van historische monumenten van Prosper Mérimée gevonden op de website : http  ://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee