Home

16 sites te ontdekken

Erfgoed van

het dorp Halanzy

Mijn van Bois-Haut d'Halanzy

De mijn van Fays d’Halanzy

De schachten van Musson

De mijnbouw

Gedenksteen

Guy de Larigaudie

Grand Bois van Musson

150 jaar staal in Gorcy

De omschakeling van Gorcy

Het sterke ijzer

van Saint Pancré

Saint-Deniskerk

Het kruis van Saint-Denis

d’Houdlémont

De wastunnel

van Ville-Houdlémont

De beschermende boomgaard

van Ville-Houdlémont

Doodlopende straat van

de toren en de kerk

in Saint-Pancré

Bois de la Cure

in Saint-Pancré

Onze partners

FR

EN

|

|

DE

|

NL

MOEILIJKHEIDS-

GRAAD

TOEGANKELIJKHEID

Mijn van Bois-Haut
d'Halanzy

De exploitatie van de verschillende vergunningen van Musson en Halanzy door particulieren en Luikse staalbedrijven uit Seraing, Ougrée en l'Espérance komen langzaam op gang, want de vergunninghouders wachten op de komst van de spoorweg om hun erts te kunnen verkopen. Van 1874 tot 1875 begint het mijnbouwbedrijf van Halanzy met de bovengrondse installaties door een smederij voor de ingang van haar mijn te bouwen die gebruikt wordt voor de exploitatie. Met het aansteken van de eerste hoogoven van Halanzy in 1882 door het bedrijf Deschamps wordt de erts naar beneden gehaald door middel van een hellend vlak. De extractie groeit.

 

In 1882 geeft de gemeente het hoogovenbedrijf van de mijn van Halanzy toestemming om naast de ingang van de mijn een kruitmagazijn te bouwen met een capaciteit van 300 tot 400 kg. Een ander kruitmagazijn van 50 kg zal worden opgericht in 1898. In 1886 wordt er voor het metselwerk van de  tunnel een kalkoven geplaatst bij de uitgang van de mijn. De berghoutsgang wordt in 1888 aangelegd met de bouw van een gebouw en een weegschaal. De voortbeweging is gemengd : benzinelocomotief in gebruik sinds 1905 en paarden.

 

Gedurende de Eerste Wereldoorlog hebben fabrieken en mijnen geen werk. De eerste mijn die na de oorlog weer in gebruik wordt genomen is die van Bois-Haut, in 1920, voor het voorzien van de eerste hoogoven van Halanzy. 14 werknemers delven daar 5.120 ton minette. De berghoutsgang van de mijn wordt in 1932 uitgebreid met de bouw van een remise voor de locomotief en een remgebouw naast de reparatiewerkplaats en de weegschaal.* Deze mijn met een gangenstelsel van meer dan 40 km was de laatste Belgische ijzermijn die op grote schaal industrieel geëxploiteerd werd in de XXste eeuw en sloot zijn deuren definitief op 27 oktober 1978.

 

*Bron : Mes mines de fer du pays gaumais J.C. Delhez